Yorum gelmeyince pek yazmak istemedim. Ama bebeğimi takip ettiğim bir blog olsun diye düşündüm yazmaya karar verdim.

Evet az kaldı artık. Nasipse önümüzdeki hafta izne ayrılıyorum. Bu süre içinde yapılacak çok şey var. Hastane çantamızı hazırlamamız lazım hep atlıyoruz. Kızımın cicilerini çıkardım yıkanacaklar ütülenecekler. Her açıp  bakışımda eşimle ayyy vaay diyerek seviyoruz. Bu arada farkettim ben ne zaman bebek eşyalarını çıkarsam eşim bende önce başlıyor. Heyecan yaptık artık ikimizde.

Bu ay sonu bebeğimizin odası geliyor eşyaları yerleştirmek için konuşup duruyoruz annemle.

Son zamanlarımız yaklaştıkça dahada heyecanlanıyor seviniyor hüzünleniyorum. Mevlamın izniyle sağlıkla bebeğimizi kucağımıza alıp büyütelim inşaAllah.

Allah ım evlat hasreti çeken herkese bu güzel duyguyu yaşat inşaAllah.

Evet az kaldı artık. Nasip olursa 44 gün sonra izne çıkıcam. İşe gidip gelirken zorlanıyorum. Otobüslerle git gel zor oluyor ama ne yapalım katlanıyoruz. Son 3 hafta kalana kadar çalışmayı düşünüyorum mevlam sağlık sıhhat verdiği sürece.

Dün akşam eşimle bebişi seviyoruz. Eşim "kızım da senin gibi olursa sizi korumaya almam gerekecek" dedi. Ben de nasıl yani dedim. Kızımızda benim gibi tatlı olursa ne yaparmış. Şimdiden korkuları başladı babamızın. Mevlam sağlıkla doğmasını nasip etsin.

Bugün doktor kontrolümüz var, bakalım ne kadar büyüdük, kaç kilo olduk. Bugün doktoruma soracağım çok sorularım var.

Hazırlıklarımız neredeyse bitti. Bir odamız gelicek Mart sonu, bezlerimizi alıcaz başka da aklımıza bir şey gelmiyor. Hayırlısı ile inşaAllah. Doğum çantamı hazırlamam lazım, bununla ilgili net te dolanıyorum ama korkuyorum galiba ki hazırlamaktn da korkuyorum sanki.

İşte böyle, şimdi sabırsızlıkla doktor teyzemize gideceğimiz saati bekliyoruz.

Bugün takvime baktım da 92 günümüz kalmış. Ne hızla geçiyor zaman diyorum geçmişe bakınca ama yine de sabırsızlanmıyor da değilim. Çok heyecanlanıyorum, çok korkuyorum, bazen telaşlanıyorum iyice bazen de bir rahatlık bir sakinlik gerçi bu gevşeme  hali kısa sürüyor ama...

İki akşamdır uyumakta zorlanıyorum koca yatak dar geliyor bana. Sağa dönüyorum olmuyor sola dönüyorum olmuyor. Uykuya dalıyorum kısa bir süre sonra gene ağrılarla, sıkıntılarla uyanıyorum.

Kızıma ananesinin hazırladıkları dışında ben hiç bir şey almadım henüz. İçimden alışverişe çıkayım hazırlıklarımı tamamlayayım diyorum ama nasip olmadı bir türlü. Zaten alacağım şeyler annem sayesinde bayağı azaldı. Alacaklarım çantası, arabası, bezleri ile sınırlandı.

Canım kızım 27 haftalık oldu. Son 3 ayımıza girdik. Artık daha çok hissediyorum hareketlerini, tekmelerini. Oyun bile oynuyoruz. En sevdiğimiz oyun, baba gelmeden tekmeleyelim oyunu. Eşim ne zaman gelip dokunsa karnıma kızım sus pus oluyor. Eşim yanımda ayrılıp karşı koltuğa geçti mi kızım başlıyor pat pat tekmelemeye. Eşim bozuluyor bu duruma ama hemen gönlünü alıyoruz, seni çok seviyor kızın sen gelince hayran hayran seni dinliyor diyorum kıpırdamadan, eşim de canlarım benim ben de size hayranım diyor.

Bizden böyle, fırsat buldukça yazmaya devam edicem..

Uzun zamandır ara vermiştim bloguma, deneme amaçlı video görüntümüzün ardından bir iki satır bir şeyler yazmak istedim.

Çok heyecanlıyım. Özlemle, hasretle, gözyaşlarıyla beklediğimiz miniğimiz, küçük misafirimiz bir süprizle gelmeye karar verdi. Duygularım o kadar karışık ki bunu tarif etmek çok zor geliyor bana. Her düşündüğümde içimde bir yerler acıyor ve gözlerimden süzülüyor yaşlarım. Mevlamın hediyesi diyorum ben ona, cennet kokulum diyorum.

Henüz çok küçük 11 haftalık olduk bugün. Bazı rahatsızlıklarım var. Mide şikayetlerim, halsizliğim vs. ama düşününce değer diyorum miniğim için.

Ne kadar çok savaştığımızı biliyor mis kokulum, nasıl onun için dualar ettiğimizi, herkesin annemin, babamın, ablalarımın, arkadaşlarımın, beni tanıyan hemen hemen herkesin dualarıyla geliyor miniğim nasipse. İçimdeki heyecanım çok fazla, hep onu düşünüyorum, hep hayal ediyorum doğduğu zamanı, kucağıma alacağım zamanı, ağlamasını, bana bakışlarını her şeyi düşünüyorum kafamda. En çokta babasının kucağında hayal ediyorum onu, kocaman bedende minicik bir kuş.

Canım bebeğim, sağlıkla büyü içimde, Allah ıma, Rabbime emanet ol, hayırlısı ile, sağlıkla gel,,,

Seni bekliyoruuz.

BURASI BENİM BALKONUM

Çocukluğumun kahramanı, nette görünce hemen kopyaladım.  Pc başına gelip bloğumu açıp çoğu zaman kapattım hemen.

Hayatımda bir değişiklik yok, iş ve ev arasında dokuduğum mekik bayağı ilerledi. Evlilik hayatım biraz daha yerine oturmuş oldu. Zaman her şeyin ilacı...

Bebek konusunda da bir değişiklik yok hayatım da bekliyorum geleceği zamanı,

insan yazmayınca, kelimelerde takılıp kalıyor... benden bu kadar... kimsecikler merak etmemiş beni buralarda.

Uzun zamandır üyesi olduğum, kendimden bir çok şey bulduğum, arkadaşlar edindiğim ve hatta bir kısmı ile de görüştüğüm, bebek, aile, sağlık üzerine çok güzel bir site.

Uzun bir aradan sonra ben geldim. Bloğumla ilgilenemedim bir türlü, iş yerindeki yoğunluğum, isteksizliğim yüzünden devam edemedim. Bu süre içerisinde neler yaptım. Hiç bir şey yapmadım demek doğru olur. Eylül ayında 2. kez tüp bebek denemesi yapmak istedik. Ancak bende ki tiroit değerleri yüzünden devam edilemedi. Şu an için sadece beklemedeyim her şeyi oluruna bıraktım. En azından kafam toparlansın biraz daha istiyorum. Çünkü bebekle ilgili tedavile beni yıpratıyor bunu anladım. Bakalım buradan güzel haberler vermek dileği ile diyorum.

İşte almayı düşündüğüm dikiş makinam, singer in bu aralar kampanyası olduğunuda öğrendim. Uygun geldi bana fiyatı. Açıkçası, çok iyi dikiş bildiğim söylenemez ama bir şeyler yaparım gibi geliyor. Hadi bakalım bu akşam iş çıkışı doğru bayiye.